posted on 18 Aug 2008 21:44 by panzaname
รองเท้า
ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบรองเท้ามาก ..... ชอบดู ชอบซื้อ แต่มีหลายคู่ที่เมื่อดูจากภายนอกมันสวยดี แต่ใส่แล้วอึดอัดไม่สบายเลย บางคู่ราคาแพงสวย ใส่สบาย หรือบางคู่ไม่ได้ตั้งใจซื้อ แต่กลับใส่สบายเท้ากว่าคู่ใดๆ
ฉันมีรองเท้าอยู่หนึ่งคู่ซื้อเพราะด้วยควมารีบเร่ง ใส่คราวแรกๆ ปวดเมื่อยเท้ามาก รำคาญทุกทีที่ใส่ ด้วยเพราะไม่มีคู่อื่นสำรอง
หลังจากนั้นชักทนไม่ไหว จึงได้ไปเสาะหารองเท้าคู่ใหม่มา คู่นี้สวยและโดนใจฉันที่สุด ราคาไม่แพงนัก ฉันพอใจมันมาก แล้วต่อมารองเท้าคู่นี้จึงกลายเป็นคู่โปรดที่ฉันเลือกใส่ก่อนคู่อื่นใด รองเท้าคู่เก่าจึงถูกละทิ้งไปโดยปริยาย
นานวันเข้า รองเท้าคู่โปรดเริ่มใส่ไม่สบาย กัดเท้าและเพิ่มความอึดอัดทุกทีที่ย่างเดิน
กระทั่งวันหนึ่ง ฉันจึงกลับไปใส่รองเท้าคู่เดิมที่ไม่ได้ตั้งใจซื้อ ความรู้สึกวันนี้ที่ได้กลับมาสวมใส่มันอีกครั้งกลับรู้สึกสบาย นิ่มเท้า ทำให้ฉันก้าวเดินอย่างมีความสุขอีกครั้ง
ว่ากันว่าการมีรองเท้าที่ดีมันจะพาเราไปยังที่ดีดี ..... ฉันก็อยากมีรองเท้าที่ดีสวมใส่และพร้อมจะพาฉันเดินไปยังทุกที่ แต่คงอีกนานกว่าฉันจะหารองเท้าอย่างที่เขาว่ากันได้ หรืออาจจะหาไม่เจอเลยตลอดชีวิต
edit @ 18 Aug 2008 21:51:10 by Tarta
posted on 17 Aug 2008 22:37 by panzaname
ปฐมฤกษ์
.............. หลังจากที่ห่างหายไปนานแสนนาน กับการอัพบล็อก ก็ประมาณปีกว่า ก็จะเพิ่งคิดได้ว่าอบากจะทำมันอีก ตั้งแต่ปีที่แล้วโน้นทีไม่ได้เข้ามาสนใจ ด้วยอะไรหลายอย่าง เรียน ฝึกงาน จนเรียนจบ พร้อมสะบัดสะลัดเจ้าตัวขี้เกียจที่เกาะหลังอยู่ออกไปได้ เนี่ยแหละถึงมีเวลาว่างได้ฤกษ์มาอัพซะที เฮ้อ
..................... สัญญากับตัวเองนะว่า ต่อจากนี้ไปจะเอาเวลาหลังเลิกงานมาอัพบล็อก และพยายามอ่านหนังสือให้มากขึ้นกว่านี้ เพราะช่วงสี่ถึงห้าเดือนมานี้ หนังสืออ่านค้างไว้สามเล่ม (ครึ่งเล่มยังไม่ถึงเล้ย) เขียนงานไม่ได้สักเรื่อง แย่มากเลยนะเนี่ย ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นไปได้ขนาดนี้ เฮ้อ .... เหนื่อย
.................................... 
บางครั้งสภาพแวดล้อมที่เราอยู่ มันก็พลอยผลักดันทำให้เราเป็นไปตามมัน ถึงแม้จะพยายามควบคุมแลไม่สนใจสิ่งแวดล้อมรอบข้าง แต่มันย่อมมีอิทธิพลอยู่ แต่หากเมื่อเรายังคงเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้วนั้น ภายนอกอาจเปลี่ยนไปบ้างแต่คงไม่มีใครที่จะเปลี่ยนเงาของเราได้
..................................................... ทางเดินขณะนี้อาจไม่ใช่สิ่งที่หัวใจปรารถนา มันเหมือนกับเส้นทางโคลนที่ต้องให้สองเท้าไปเหยียบย่ำ ในโคลนอาจย่ำโดนเศษแก้ว กิ่งไม้แหลมที่ฝังกลบอยู่ในโคลน มันอาจทิ่มแทงตามระยะทางที่ก้าวย่างไป แต่สักวันสองเท้านี้คงก้าวผ่านไปยังโคลนที่อ่อนนุ่ม และพ้นโผล่ไปเดินบนถนนสายใหม่ ที่เต็มใจเดินแม้มันจะเจ็บปวดมากว่าทางสายนี้ก็ตาม
edit @ 17 Aug 2008 22:45:05 by Tarta
edit @ 18 Aug 2008 21:51:35 by Tarta
